Ik ben een punker. Sinds ik op mijn dertiende voor het eerst Johnny Rotten en Jello Biafra hoorde blèren over anarchie, sociale ongelijkheid en de misdaden van Pol Pot, was er geen weg meer terug. Dat merk je ook aan hoe ik me profileer als schrijver.
lees meer
Op zondag 15 oktober 2023 sta ik met een boekenstand op de Boekenbottelarij. Het is alweer de derde keer dat ik deelneem aan deze markt waar je enkel schrijvers vindt die er hun eigen boeken verkopen. Een leuk, origineel en inmiddels beproefd concept. Dit jaar strijken we met 50 schrijvers neer in Leopoldsburg. Opgelet: dit jaar duurt de Boekenbottelarij het hele weekend, maar ik sta er zelf enkel op zondag.
lees meer
Op zaterdag 15 juli sta ik met mijn boeken in Hasselt, op Montmartre, het gezelligste kunstmarktje van de Lage Landen.
lees meer
Ik had me de lancering van mijn tweede roman Solitaire Bomen niet mooier kunnen voorstellen!Het leek wel een trouwfeest: veel volk, veel drank, niets dan blije gezichten, cadeautjes. Enkel de trouwringen, de kusjesdans en de zatte nonkel ontbraken. Hoewel, die laatste... 😉
Op zaterdag 15 april zakten mensen uit heel Vlaanderen én Nederland naar Hasselt af, waar stoker Olivier Vanderlinden zijn kelderontvangstruimte in opbouw voor ons openstelde. We weten bij deze dus zeker dat de zaal 'partyproof' is!
We waren met een 80-tal mensen. Vrienden, schoonfamilie, kennissen, opdrachtgevers, nobele onbekenden... Een bont allegaartje van sympathieke medemensen met smaak voor literatuur. 😉
lees meer
5783. Zoveel gedichten werden er dit jaar ingestuurd voor De Gedichtenwedstrijd. Het was de twaalfde keer dat ik meedeed. Dit jaar stond ik met 8 gedichten in de top 1.000 en met 3 gedichten in de top 100. Oh ja, en met eentje in de top 3. 🙂 Lees hier Cumulus, het juryverslag en mijn andere twee top 100-gedichten.
lees meer
In februari kreeg ik een mail van Creatief Schrijven. Of ik mee wilde werken aan een gratis lesmap voor Iedereen Leest, naar aanleiding van de Jeugdboekenmaand. En of ik dat wilde! Tot mijn grote vreugde kreeg ik ook alle vrijheid om dit zelf in te vullen.
Ik besloot om het thema geluk vanuit een andere invalshoek te benaderen. Met 'Van kriebels in je keel naar schrijfkriebels' daag ik kinderen (en hun leerkrachten) uit om net eens stil te staan bij dingen waar ze het een beetje (of heel) moeilijk mee hebben. Het is namelijk mijn overtuiging dat hoe we omgaan met tegenslagen en de minder leuke kanten van het leven, veel meer invloed op ons geluk heeft dan die dingen die we wel leuk vinden.
lees meer
Al welgeteld tien jaar doe ik mee aan Karestraat Gedichtenstraat, een leuk initiatief van Alice Ponsaerts en haar man Julien. Elk jaar toveren ze hun straat in Zelem een maand lang om tot een Gedichtenstraat. Ook dit jaar mocht ik weer meedoen. Dit jaar was het thema vriendschap. Ik zond mijn gedicht 'Ruis' in. En dan krijg je als bedankje een boekje met de gedichten en een handgeschreven kaartje erbij en weet je weer waarom je dit allemaal doet. Zo leuk! Lees hier mijn gedicht.
lees meer
Ik heb niet genoeg tijd om te schrijven. Het is dé verzuchting die ik het meest hoor van collega-schrijvers. En van mezelf! Je wil niet weten hoe vaak ik dit de afgelopen jaren heb gezegd, gedacht en gevoeld. Het is waar. En toch is het complete bullshit. Want uiteindelijk is er maar één iemand die jou de tijd kan ‘geven’ om te schrijven, en dat is dezelfde persoon die die tijd kan ‘nemen’. Uhu, jij!
lees meer
Vandaag zwaaiden mijn vriend en ik, na een zware werkweek, op een zondagochtend om 6u15 onze benen uit bed. Een autorit van meer dan twee uur voerde ons van het al twee dagen met sneeuw bedekte Limburg naar de Vlaamse Ardennen.
Twee weken geleden ontving ik namelijk een mail met heuglijk nieuws: ik ben genomineerd voor de Gedichtenwedstrijd van de stad Ronse. Helaas sleepte ik niet de eerste prijs in de wacht, maar ik ben alvast heel bij met die top drie!
Lees hier mijn gedicht, geheel in het thema 'Feest'.
Het is donker in de raamloze inkomhal. Wanneer ze de deur opent, stroomt de koude buitenlucht naar binnen.
Gina blijft in de deuropening staan, wrijft over haar blote armen. Ze heeft nog niet geslapen en weet dat dat niet zal lukken. De eerste nacht kan ze nooit slapen. Het is al ver voorbij middernacht, maar de lucht is bijna even blauw als vanmiddag, al lijkt er een matte vernislaag overheen te liggen.
Ze zou terug naar boven kunnen gaan, onder de lakens kruipen, de minibar leegdrinken en urenlang doelloos zappen langs Amerikaanse zenders die de hele nacht documentaires uitzenden over vliegtuigcrashes, piramides en onopgeloste mysteries uit de oudheid. Maar er is iets wat aan haar trekt. Ze moet naar buiten.
lees meer