Schrijf dit jaar elke week

Word jij dit jaar écht schrijver?

Heel wat mensen dromen ervan om schrijver te worden – of om (meer) te schrijven. Helaas blijft het voor 90% bij dromen. Sommigen schrijven wel af en toe, maar het voelt toch een beetje als rommelen in de marge.

Misschien deed je weleens mee aan een schrijfcursus, las je ‘Over leven en schrijven’ van Stephen King en heb je een abonnement op Verzin of Schrijven Magazine. Toch schrijf je lang niet zoveel als je zou willen.

Je durft niet luidop zeggen dat je een schrijver bent – en wanneer je dat wel zegt, voel je je een bedrieger. Mag je jezelf wel een schrijver noemen als je al meer dan een maand geen letter op papier zette?

Er ontbreekt een duidelijk doel, inspiratie komt niet zomaar uit de lucht gevallen, er lijkt nooit tijd te zijn…

Een pijnlijk feest van herkenning?

Het ding is: die tijd moet je maken, dat doel moet je zelf zetten en inspiratie is het resultaat van veel met schrijven bezig zijn, zodat je met een schrijversbril naar de wereld kijkt. Als schrijven bij jou ‘top of mind’ is, vind je sneller inspiratie.

Misschien vind je schrijven zelfs niet zo leuk, of toch niet altijd. Toch kan je het niet laten. Heel vreemd, en eigenlijk niet.

Schrijven is hard werken. Zeker als je een boek, een afgewerkt kortverhaal of een poëziebundel bijeen wil pennen, of je schrijven naar een hoger niveau wenst te tillen. Dat doe je niet zonder discipline. En voor veel mensen staan discipline en plezier lijnrecht tegenover elkaar.

Maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Vergelijk het met hardlopen, naar de fitness gaan of een muziekinstrument leren spelen. Bij al die zaken komt, net zoals schrijven, een zekere discipline kijken. Het helpt om met je passie bezig te zijn, ook op de momenten dat je er eigenlijk geen zin in hebt, een beetje moe bent, of andere dingen te doen hebt.

Plezier is belangrijk, maar het kan niet de hele tijd enkel maar leuk zijn. Hoe graag je ook loopt: er zijn momenten dat vage pijntjes en regen maken dat die loopschoenen wel van lood lijken wanneer je ze van het schoenenrek neemt.

Kies je er op dat moment voor om toch naar buiten te gaan, dan merk je na twintig minuutjes dat je gelukzalig op je eentje tussen de uitgeregende velden loopt, helemaal high van dat gevoel dat je zweeft en voor altijd zou kunnen blijven rennen – onbekende horizonten tegemoet. Wanneer je nadien onder die warme douche staat, tintel je van leven, energie en geluk.

Blijf je thuis en plof je met een latte macchiato en een berg chocolade in de zetel, dan mis je dat intense geluksmomentje, klaag je op het einde van het jaar dat je weer je gezondheidsdoelen niet gehaald hebt en stop je misschien wel voor altijd met hardlopen.

En dat is natuurlijk ontzettend jammer. Hetzelfde geldt voor schrijven.

Dus: volgende keer als jij aan je bureau zit te twijfelen – of überhaupt niet tot aan je bureau geraakt – op het moment dat je ‘eigenlijk zou moeten schrijven’, denk hier dan aan. Zet je over die eerste weerstand heen en begin gewoon te schrijven – dan wordt het 90% van de tijd vanzelf leuk na een poosje. Vind je er na een halfuurtje nog altijd niets aan, kan je er alsnog de brui aan geven.

Voor vandaag. Morgen is immers weer een nieuwe dag.

Het is trouwens zoals een spier die je traint. Je zal merken dat hoe vaker je dit doet, hoe makkelijker je doorheen die weerstand breekt en hoe sneller en meer je geniet van het hele schrijfproces – en van het uiteindelijke resultaat: jouw gedicht of verhaal dat eindelijk vorm krijgt! 

Graag een duwtje in de rug? Bekijk dan zeker eens de cursussen (e-books) die ik maakte voor schrijvers. Schrijf meer én betere gedichten dan ooit tevoren, werk eindelijk je roman af of ga aan de slag met een e-book vol originele, prikkelende en soms lichtelijk gestoorde schrijfopdrachten.