De mythe van de creativiteit

Ik geloof niet in creativiteit. Of toch niet in de mythe dat de ene over veel grotere hoeveelheden creativiteit beschikt dan de ander. Of dat je tonnen creativiteit nodig hebt om iets – een boek bijvoorbeeld - te creëren. We hebben voortdurend ideeën. We doen er gewoon niets mee.

lees meer

Bijzonder

Raymond schilde de aardappelen en spoelde ze zorgvuldig een voor een onder de kraan. Het water voor de boontjes kookte al. Hij had zijn groenten het liefst gekookt. Dat was niet naar de zin van zijn dochter, die gekookte groenten saai en smakeloos vond. Tegenwoordig moest eten een speciaal smaakje hebben. Alles moest bijzonder zijn.

Raymond had nog nooit iets bijzonders gedaan. Zijn hele leven, dat ondertussen ruim tweeënzestig jaar duurde, was een aaneenschakeling geweest van normale activiteiten. Inwisselbare dagen in saaie weken in jaren waarin nooit iets opzienbarends gebeurde. Dat vond Raymond prima. Als hem toch iets overkwam dat het navertellen waard was, dan gebeurde dat ondanks en zeker niet dankzij hem.

lees meer

Essen

Alles is hier trager
over kasseibanen langs het spoor
in de nylonkousen

van slenterende oma's en huisvrouwen
met grote tassen die praten
over koetjes, kalfjes
en de rosse plekken in het gras

lees meer

Boeken als zeldzame relicten van de traagheid

De traagheid van papier. Het is een uitdrukking die ik onlangs las. Dat vind ik mooi. In een wereld waarin iedereen – inclusief narcistische wereldleiders – hun boodschappen op enkele seconden tijd de hele wereld kunnen laten rondgaan, lijkt een boek een haast prehistorisch medium.

lees meer

Boomhut

Tante Sonja verorberde een koffiekoek met chocolade en pudding. Ze had haar te strakke, zwarte jurk aan. Die droeg ze al jaren bij elke familieaangelegenheid, van begrafenissen tot communiefeestjes. En elke keer leek hij nog wat strakker rond haar almaar uitdijende lijf te zitten. Daphne wilde Dylan aanstoten, toen de realiteit voor de zoveelste keer met een schok tot haar doordrong.

lees meer

Bekentenissen van een schrijfster: ik ben een wanderaar

Neen, geen wandelaar, hoewel ik dat ook ben. Wanderen is zoveel meer dan wandelen. De essentie van wanderen is niet de beweging en al helemaal niet het bereiken van een bestemming. Wanderen is ronddolen zonder reden of doel, onderweg zijn om onderweg te zijn en heel bewust en zonder oordeel waar te nemen wat er ook maar op je pad komt.

lees meer

Rik

Hij kwam ter wereld op 31 december 1999. Om tien voor twaalf, om precies te zijn. Alsof hij koste wat kost nog in de twintigste eeuw geboren wilde worden.

We hebben hem nooit leren lopen. Op een dag stond hij gewoon recht in zijn wiegje. Een paar weken later rende hij al door het huis. Ik heb hem nooit zien vallen. Rik was de eerste van de klas die zijn eigen naam kon schrijven. Hij bindt zijn schoenveters sinds hij drie is. Hij is nooit een dag ziek geweest. Geen mazelen of waterpokken, zelfs geen griep.

lees meer

Waarom mijn personages zoveel ellende meemaken

Ik zou een vrolijk boek schrijven. Zo eentje vol absurde humor, dat je bulderend doet lachen of op z’n minst een vette grijns op je gezicht tovert die de komende honderd-en-wat bladzijden niet meer verdwijnt.

Dus begon ik aan een roman over de brutale Wil en haar beste vriendin Elke, as rock-‘n-roll as they come. Uitgaan, bier drinken, het beest uithangen: hun leven is één groot feest. Bovendien heeft het lot ervoor gezorgd dat ze sinds kort een huis delen in een nieuwbouwwijk vol gekke figuren en bekrompen buren. Dat kan enkel maar tot dolkomische situaties leiden, toch?

lees meer

Powered by WordPress.com. Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑