Vanitas

Vandaag is ze vergankelijk
stroomt als water naar de zee
vloeit met inkt. weigert
vaste vorm aan te nemen.

Hij haakt zijn vingers
zorgvuldig in de hare.

Zij denkt aan haar moeder
die dood is. haar vader
die leeft. en zij
die iets van beiden.

Wanneer hij haar loslaat
verdwijnt ze als een dier
angstig in de nacht.

(c) Leen Raats

uit: Troebel – Poëzie voor windstille dagen

Schrijf je zelf poëzie en wil je hier nog beter in worden? Bekijk dan zeker eens mijn e-book ‘Schrijf belachelijk goede gedichten’.

Geef een reactie

Powered by WordPress.com. door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: