Brandlijn

Hier sta ik aan de rand
van een zomerdag. adem rood
zoek houvast.

Meer is het niet. een kind
dat ik was. vond geen schelpen
maar gebroken glas.

Komt de wind
dan zal ik zwerven
in een bries die vleugels gaf

valt de avond
dan zal ik zalven
wat in me schemert, wat met mij barst

breekt de nacht aan
dan zal ik zwijgen
koel als een meer, diep als een graf.

Hier sta ik aan de rand
van een zomerdag.

(c) Leen Raats

Dit is een van de gedichten uit mijn bundel Troebel.

Geef een reactie

Powered by WordPress.com. Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: