Wie nu nog danst
op eelt en eksterogen
teert op lauw bier
en verschaalde dromen
geborgen in de waan
van het moment.
Wie nu nog danst
denkt dat niemand kijkt
of hoopt stiekem van wel
in het licht van goedkope spots
wanen we ons halfgoden
van een tijdelijke wereld
de nacht omhult ons
als een deken.
Wie nu nog danst
wil eigenlijk vliegen
onder een middernachtzon
zwemmen in helder water.
Wie nu nog danst
wil zichzelf vergeten
lachen naar vreemden
die geen vragen stellen
zijn zonder reden.
Wie nu nog danst
wil ergens
niet bij stilstaan.
© Leen Raats
Wil jij een gratis digitaal poëzieboekje? Dat kan je hier downloaden.
Geef een reactie