Waarom mijn gedicht dezelfde titel draagt als een honderd jaar oud bluesnummer

Een van mijn gedichten is vandaag gepubliceerd in Amsterdam Quarterly, een magazine uit Nederland dat in het Engels verschijnt. Het staat momenteel al in hun online editie en is ook geselecteerd voor het papieren jaarboek dat in december 2026 van de persen rolt. Het is alweer de 45ste editie van dit tijdschrift. Het thema ‘climate overshoot’ sloot prachtig aan bij een gedichtje dat ik al jaren op de plank had liggen: when the levee breaks.

Ja, zoals het nummer van Led Zeppelin. Al is dat, zoals elke bluesliefhebber weet, niet de originele versie. Deze bluesklassieker is geschreven in 1927 door Memphis Minnie, een zangeres en gitariste die meer dan 200 nummers schreef, waarvan vele tot het collectieve geheugen van de blues behoren.

Het nummer gaat over een grote overstroming van de Mississippi in 1927, die bekendstaat als The Great Mississippi Flood. Met de extreme weersomstandigheden die de huidige klimaatcrisis met zich mee brengen, is dit nummer van een natuurramp van een eeuw geleden helaas weer brandend actueel.


When the levee breaks

We couldn’t grasp it. How the walls which
we so carefully constructed,
are not the safe fortresses we have longed for
since the day we were born.

So we recited our prayers
cradled children in trembling arms, trusted.

Only a few of us headed for higher ground.

When the levee broke
no one knew where to go.

Leen Raats


When the levee breaks

We konden het niet vatten.

Dat de muren die we zorgvuldig rondom
optrokken niet de veilige forten zijn
waar we sinds onze geboorte naar verlangen.

Dus prevelden we onze gebeden, wiegden
kinderen in bevende armen, vertrouwden.

Slechts een enkeling zocht hogere grond.
Toen de dijken braken
wist niemand waarheen.

(c) Leen Raats

Je kan dit nummer van Amsterdam Quarterly hier lezen.


“Amsterdam Quarterly received a record-breaking number of submissions for its forty-fifth issue on Climate Overshoot. AQ received work for this issue from contributors living in nine different countries on five continents in five genres: fiction, photoessay, photography, poetry, and reviews. Their work covered climate concerns about extreme weather and temperatures, declining amounts of fresh water, rising sea levels and the resulting shoreline erosion, species extinction, migration, and the generation and the use of solar and wind energy.

Headlining this issue is Richenda Van Leeuwen’s and Bob Ward’s photoessay on solar and wind energy. In addition, in line with Percy Bysshe Shelley’s admonition that ‘poets are the unacknowledged legislators of the earth’, AQ45 received a staggering 85% of all submissions in this genre. Climate overshoot poems were submitted by Nathaniel Calhoun, Andrew Darling, Adam Gianforcaro, Philip Gross, Monique van Maare, Bryan R. Monte, Leen Raats, Angela Segredaki, Sally St Clair, Gopu M. Sunil, Jane Thomas, Michael H. F. Wilkinson, Linden Van Wert, and Mantz Yorke.

There is also a short story by Obiotika Wilfred and photography by Erik Vincenti Zakhia as well as reviews of the late A.S. Williams’s The Palliative Horse by Hollis Kurman and Susan E. Lloy’s Deep Breaths of the Inanimate by Bryan R. Monte.

We hope you find AQ45 cathartic, instructive, and motivating.”

Geef een reactie

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

Ontdek meer van Leen Raats, schrijver.

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder