Het universum heeft het zo gewild
zegt hij, en dat alles gebeurt om een reden
zoals iedereen bestaat uit stukjes oerplaneet
overmand door heimwee naar het heelal.
Hij heeft het over zwarte gaten, de oerknal
en de evolutie van eencellig wezen
tot vis tot aap tot man.
Ik hoor hem zeggen dat zelfs regenwormen en algen
deel uitmaken van een ingenieus, kosmisch plan
en dat alles draait om de kringloop van het leven
maar ik wil niet in rondjes rennen.
Natuurlijk zou ik graag geloven
dat elke steen in goud kan veranderen
waarmee we trappen naar de hemel kopen
maar ik zie enkel ondraaglijke willekeur
vervloek het toeval dat ons samenbracht
zoals atomen die even niets omhanden hebben
toevallig samen een mens vormen, of een hond.
Zo’n Maltezer met verlatingsangst.
Er passen meer atomen in een glas water
dan glazen water in de oceaan, zegt hij
met zo’n blik van spreek-me-eens-tegen.
Het is dankzij hem dat ik ontdekte dat je dromen
leren kan zoals fietsen, zwemmen
en niet meer bellen naar je ex.
(c) Leen Raats
Ik vertaalde dit gedicht ook naar het Engels. Deze Engelstalige versie is op 10 juni 2025 gepubliceerd in het Amerikaanse literaire magazine The Pointed Circle.
Droom je zelf van publicaties over de hele wereld? Zet je droom om in een plan met het e-book ‘Wereldwijd publiceren’
