Wij zijn eilanden

Wij zijn eilanden
die onbewogen wachten
op wat komen gaat

golven beuken
nauwelijks voelbaar
op onze kusten in.  

Geen meeuw die krijst
of wij antwoorden
met stug stilzwijgen

geen ongekende verte
ontgaat onze blik.

Het is het land
dat de zee vorm geeft.

Tussen onze vingers
ruist het ruime sop.

(c) Leen Raats

Af en toe proza en poëzie in je mailbox? Join the club!


Ongeveer één keer per maand stuur ik een mailtje naar een select groepje mensen met poëzie, proza en de laatste nieuwtjes. Jij zou zomaar een van die mensen kunnen worden.

Geef een reactie

Powered by WordPress.com. Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: