Mijn gedicht ‘Teken van leven’ werd bekroond met een eervolle vermelding in de Poemtata poëziewedstrijd.
Teken van leven
Dat je na al die jaren nog altijd niet weet
hoe te leven, zoals je elke avond
vergeet hoe je in slaap moet vallen.
Het voelt inderdaad als vallen
in de armen van het onbekende
dat je al lang bekend had moeten zijn.
Dat je op de eerste lentedagen
je tenen in zacht zand doopt
als een kindervinger in een pot choco.
Dat je de mouwen opstroopt, zoveel mogelijk
broze winterhuid blootlegt, je gezicht naar de zon draait
alsof je wil zeggen ik ben er klaar voor, kom maar op.
Hoe de warmte toch al snel zo vanzelfsprekend wordt
dat je te vaak achter glas verdiept in werk, fake news
en pseudoleven de dag aan je voorbij laat gaan
e-mails leest waarin staat zie bijlage
maar waarvan de bijlage ontbreekt.
© Leen Raats