Het Nigeriaanse Libretto Magazine publiceerde mijn kortverhaal Silent Night. De inspiratie voor dit verhaal komt van een straat in Rapertingen (Hasselt) waar elk jaar veel kerstversiering te zien is, al ging ik uiteraard nonchalant met de werkelijkheid om en gaf ik de straat ook een andere naam. Zodat ik altijd kan beweren dat elke overeenkomst met bestaande feiten of personen op puur toeval berust. Al weten jullie bij deze dus wel beter.
Unwanted seasons. Dat is de titel en het thema van issue 12 van Libretto Magazine, een tijdschrift uit Nigeria dat zowel op papier als digitaal verschijnt. Of, zoals ze het zelf zo mooi verwoorden:
This issue explore the theme of unwanted circumstances—those unforeseen moments that disrupt lives—and the resilience or fragility of the characters as they navigate their responses.
En dat kwam mooi uit, want ik had nog een kortverhaal op het schap liggen rond Karel, een recent gescheiden man die een bloedhekel heeft aan kerstmis, en tot zijn afschuw vaststelt dat zijn nieuwe thuis waar hij rust hoopte te vinden, middenin een straat ligt waar de kerstgekte wekenlang haar inwoners in een wurggreep houdt.
Dit schrijft Tendai Rinos Mwanaka in het voorwoord van het magazine:
Leen Raats’ Silent Night provides a vivid, almost photographic depiction of an American street during the Christmas festivities, capturing its subtle yet pervasive influence on the lives of its residents.
Een mooi compliment – en ook wel een beetje grappig, aangezien ik geen Amerikaanse straat voor ogen had, maar een typisch Vlaamse straat.
Een klein fragment uit de orignele, Nederlandstalige versie van Stille Nacht:
Wanneer hij staat aan te schuiven achter een vrouw die een boormachine op haar arm draagt alsof het een baby is en een man met een opvouwbare werkbank, valt zijn blik op de hoek met kerstversiering. Een paar soorten lampjes, zilveren ballen en wat houten kerstbomen: voorlopig is het aanbod beperkt, teruggedrongen in de hoek achter de mobiele airco’s, zweefparasols, outdoor loungesets en barbecues met stoere namen als Turbo Grill Master XL. Maar als meer dan een halve eeuw op deze planeet hem iets geleerd hebben, is het wel dat de kerstgekte altijd blijft sluimeren, om onverbiddelijk op te laaien van zodra het laatste opblaasbare zwembad is leeggelopen. Eens de kinderen weer naar school gaan en het vakantiebruin op onze armen langzaam verbleekt, zal deze hoek – en daarmee duizenden winkelhoeken zoals deze – zich gestaag uitbreiden, als een inktvlek op een stuk papier, die blijft groeien tot er enkel nog een koppige, witte rand overblijft.
Hij is die witte rand.
Je kan de digitale versie van het Nigeriaans magazine hier gratis downloaden. Of de Engelstalige versie van mijn verhaal hier online lezen.
Wil je de Nederlandstalige versie van mijn verhaal lezen? Dat staat in Zin-Zine 1, waarvan momenteel nog exemplaren beschikbaar zijn.
Droom je zelf van publicaties over de hele wereld? Zet je droom om in een plan met het e-book ‘Wereldwijd publiceren’
