Oude bomen verplant men niet

Zoveel vrien­den en kennissen had ze zien uitdoven van zodra ze uit hun vertrouwde omgeving werden weggerukt.

Kranige vrouwen, die decennialang met verweerde handen in de aarde hadden gewroet, vodden uitgewrongen en groenten ingemaakt in weckpotten, die zich plots niet meer konden wassen zonder hulp. Sterke bomen, wier wortels zo gewend waren aan de vertrouwde grond waarin ze waren opgegroeid, dat ze gedoemd waren om uit te dro­gen van zodra ze verplant werden.

lees meer

Overbodige Messias

In haar dromen is ze nooit alleen.

Hij zegt dat de meeste mensen
dromen in zwart-wit
verwart haar met iemand
die moet worden gered.

In zijn woorden zoekt ze verbanden
die als voegen tussen stenen
pas opvallen als ze er niet zijn

ze voelt zijn kilte in elke kier.

lees meer

Honger is kostbaar

De sneeuw viel met dikke vlokken uit de lucht. Vederlicht en tegelijkertijd meedogenloos. Er had zich al een dun, wit laagje gevormd op het grasperkje op de binnenkoer. Na zeventien winters wist Lynn nog steeds niet of ze nu van sneeuw hield of er net een hekel aan had.

Ze at weer. Vijf keer per dag. Kleine porties. Veel meer dan ze eigenlijk wilde.
‘Het is een begin,’ had dokter Michiels gezegd. ‘Een eerste stap.’
  Wat de volgende stappen waren, daar wilde Lynn zelfs niet over nadenken. Ze at voornamelijk toastjes, fruit en rauwe groenten. De geur van gekookt voedsel maakte haar nog steeds misselijk.

lees meer

September

Het waait nu al dagen
in haar hoofd. stormt
ze, draait. haar haren
naar de wind.

Soms huilt ze
zonder reden. giet
scheuten die niet willen
groeien in de tuin

lees meer

Bijzonder

Raymond schilde de aardappelen en spoelde ze zorgvuldig een voor een onder de kraan. Het water voor de boontjes kookte al. Hij had zijn groenten het liefst gekookt. Dat was niet naar de zin van zijn dochter, die gekookte groenten saai en smakeloos vond. Tegenwoordig moest eten een speciaal smaakje hebben. Alles moest bijzonder zijn.

Raymond had nog nooit iets bijzonders gedaan. Zijn hele leven, dat ondertussen ruim tweeënzestig jaar duurde, was een aaneenschakeling geweest van normale activiteiten. Inwisselbare dagen in saaie weken in jaren waarin nooit iets opzienbarends gebeurde. Dat vond Raymond prima. Als hem toch iets overkwam dat het navertellen waard was, dan gebeurde dat ondanks en zeker niet dankzij hem.

lees meer

Essen

Alles is hier trager
over kasseibanen langs het spoor
in de nylonkousen

van slenterende oma's en huisvrouwen
met grote tassen die praten
over koetjes, kalfjes
en de rosse plekken in het gras

lees meer

Powered by WordPress.com. Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑