Poëtische metalheads: deze metalbands haalden inspiratie uit romans en gedichten

Sommige mensen konden nauwelijks geloven dat ik voor mijn roman De schade beperken zoveel inspiratie in metal en punk vond. Toch is de link tussen snoeiharde metal en literatuur niet zo vergezocht als je misschien wel denkt.

Wie goed oplet, ontwaart in menig metalnummer verwijzingen naar literatuur. Boeken rond geschiedenis, folklore en mythologie staan sowieso in de boekenkast bij menig metalmuzikant en de Bijbel wordt lustig geciteerd. Maar ook voor de klassiekers van de wereldliteratuur zet menig metalmuzikant de leesbril op.

lees meer

Een schema als reddingsboei

Wil het maar niet lukken om je boek af te werken? Loop je na dertig, vijftig of honderd bladzijden vast? Heb je het verrekte ding al vijf keer herwerkt, maar lijkt er nog steeds iets te haperen? Of weet je gewoon niet waar te beginnen?

Een schema kan je redding zijn. Zie jezelf als een regisseur die scènes voor zijn film uitdenkt. Steven Spielberg of George Lucas beginnen toch ook niet zomaar in het wilde weg te filmen? Schema’s maken is een essentieel en leuk onderdeel van het creatieve proces. Nee, echt!

lees meer

Van krabbels in een schriftje tot prijswinnend gedicht: de making of van ‘Leegstand’

Waar haal je je inspiratie? Hoe schrijf je poëzie? Dat zijn de twee vragen die ik – en met mij elke dichter die ooit deze aarde bewandelde – regelmatig te horen krijg. Je zou denken dat ik ondertussen een pasklaar antwoord heb, maar om heel eerlijk te zijn, vind ik het nog altijd moeilijk om uit te leggen hoe mijn gedichten tot stand komen.

Daarom hield ik het bij voor een aantal gedichten. Met een van die stukjes poëzie won ik onlangs de Guido Wulms Poëzieprijs 2020, waarop ik me herinnerde dat ik alle voorgaande versies bijhield! Het was ontzettend leuk om die zelf te herlezen.

lees meer

Waarom ik meestal met het einde begin

Wanneer ik een roman of kortverhaal schrijf, ligt het einde vaak al heel vroeg in het schrijfproces vast. Vroeger was dat vooral in mijn hoofd, tegenwoordig schrijf ik die laatste bladzijde meestal echt uit. Ik weet wie mijn personages zijn, wat ze willen, hoe het verhaal begint en hoe het zal eindigen. De rest is een kwestie van gevolg en actie, van naar die laatste scénes toewerken. Met voldoende ademruimte voor frivole zijsprongetjes en wendingen die ik zelf niet had zien aankomen, maar toch met dat uiteindelijke doel voor ogen.

lees meer

De perfecte schrijfcondities

De wagon is opvallend leeg, ik heb een plaats van vier personen helemaal voor mezelf. Mijn schaarse medepassagiers hullen zich in stilzwijgen. Het is lang geleden dat er nog zo’n perfecte schrijfcondities op de trein heersten.

lees meer

Powered by WordPress.com. door Anders Noren.

Omhoog ↑