Bekentenissen van een schrijfster: 15 dingen waar ik een bloedhekel aan heb

1. Kleine tafeltjes in overvolle, drukke restaurants waar je niet in een wortel kan snijden zonder de wildvreemde die bijna op je schoot zit een elleboogstoot te geven. Ober, er zit een man in mijn soep.

2. Schlagers, chansons en alles wat in de categorie ‘levenslied’ kan geplaatst worden. En kerst- en carnavalsmuziek. Ik wéét dat er een paard in de gang staat, die oude knol staat er al twintig jaar. Blijkbaar zit buurvrouw Jansen er niet mee. Dus waarom val je ons ermee lastig? En ja, heel erg dat die rotzak vorig jaar met kerst je hart heeft gestolen, maar wat kan het mij verder schelen? Als ik me niet vergis, is dit niet de eerste keer, he George. Weet je nog, vorige kerst?

lees meer

Waarom ik meestal met het einde begin

Wanneer ik een roman of kortverhaal schrijf, ligt het einde vaak al heel vroeg in het schrijfproces vast. Vroeger was dat vooral in mijn hoofd, tegenwoordig schrijf ik die laatste bladzijde meestal echt uit. Ik weet wie mijn personages zijn, wat ze willen, hoe het verhaal begint en hoe het zal eindigen. De rest is een kwestie van gevolg en actie, van naar die laatste scénes toewerken. Met voldoende ademruimte voor frivole zijsprongetjes en wendingen die ik zelf niet had zien aankomen, maar toch met dat uiteindelijke doel voor ogen.

lees meer

De perfecte schrijfcondities

De wagon is opvallend leeg, ik heb een plaats van vier personen helemaal voor mezelf. Mijn schaarse medepassagiers hullen zich in stilzwijgen. Het is lang geleden dat er nog zo’n perfecte schrijfcondities op de trein heersten.

lees meer

Moet je als schrijver een podiumbeest zijn?

Het lijkt wel alsof de meeste mensen denken dat schrijvers automatisch goed kunnen voorlezen. In een ideale wereld zou dat misschien ook zo zijn. Ik ken echter schrijvers die prachtige verhalen of gedichten schrijven, maar ze eigenlijk helemaal niet zo goed kunnen brengen – of gewoon niet graag op een podium staan. Ik ken ook mensen die zelf niet schrijven, maar die andermans werk prachtig weten brengen. Dit is waarom ik dat niet erg vind.

lees meer

Valkuil bij het schrijven: als de twijfel toeslaat

Er zijn heel wat mogelijke redenen waarom dat boek dat je zo graag wilt schrijven er nog niet is. De meest vervelende en hardnekkige reden die ik regelmatig hoor, is een gebrek aan zelfvertrouwen. Zal het wel goed genoeg zijn? Wie wil dit in godsnaam lezen? Dit soort gedachten horen erbij en hoeven eigenlijk geen probleem te vormen – zolang we ons er maar niet door laten tegenhouden.

lees meer

Poëtische metalheads: deze metalbands haalden inspiratie uit romans en gedichten

Sommige mensen konden nauwelijks geloven dat ik voor mijn roman De schade beperken zoveel inspiratie in metal en punk vond. Toch is de link tussen snoeiharde metal en literatuur niet zo vergezocht als je misschien wel denkt.

Wie goed oplet, ontwaart in menig metalnummer verwijzingen naar literatuur. Boeken rond geschiedenis, folklore en mythologie staan sowieso in de boekenkast bij menig metalmuzikant en de Bijbel wordt lustig geciteerd. Maar ook voor de klassiekers van de wereldliteratuur zet menig metalmuzikant de leesbril op.

lees meer

Powered by WordPress.com. Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑