Een oprit vol boeken

Vijfhonderd. Dat is een heleboel boeken. Dat wist ik natuurlijk op voorhand. En toch was het even schrikken, toen de chauffeur van Drukkerij Chapo de deur van zijn camionette opende. 'Ja, die hele pallet is voor jou.'

slik.
lees meer

Schrijven, een heerlijke marteling

Ik hoor weleens schrijvers verzuchten dat ze een hekel hebben aan schrijven. Of dat het een hele strijd is. Een opgave. Dat ze maar niet aan hun bureau kunnen blijven zitten om eindelijk dat verhaal in één lange flow op papier te zetten. Eerlijk? Ik hou van schrijven en geniet intens van het hele proces.

lees meer

Witte verwondering

Ik word wakker in een witte wereld. Twee eksters maken kabaal in de tuin, terroriseren de mussen, mezen en vinken die hier hele dagen af en aan vliegen om van de zaadjes te snoepen die mijn vriend met grenzeloze toewijding aanbiedt. Normaal gezien wagen ze zich niet zo dicht bij het huis, maar het lijkt wel alsof de sneeuw iets in hen heeft wakker gemaakt.

lees meer

Inspirerende teringherrie

‘Je haalt je inspiratie toch niet uit metal?’ Het is een vraag die ik de laatste tijd wel vaker krijg. Veel heeft natuurlijk te maken met mijn nieuwe boek: mijn roman De schade beperken die drijft op metal, punk en andere teringherrie. Het antwoord? Ik haal absoluut inspiratie uit metal. Meer zelfs: ik ken geen enkele andere muziekstijl die zo inspirerend werkt.

lees meer

Over eenzame fietsers en hindoegoden

Mijn roman is klaar, de vormgever is ermee aan de slag en binnenkort wordt het boek gedrukt. En dat verkondig ik te pas en te onpas aan iedereen die het (niet) wil horen. De laatste tijd krijg ik daarop vaak reacties van mensen die me prijzen om mijn doorzettingsvermogen. En dat doet me deugd, want ik ben inderdaad een doorzetter, maar ik ben ook ontzettend moe.

lees meer

Wie maakt korte metten met de minachting voor het korte verhaal?

Het kortverhaal wordt weleens het kleine broertje van de roman genoemd. Wat ik daarvan vind? Onzin.

Korte verhalen zijn een kunstvorm op zich, met hun eigen wetmatigheden. Een kort gedicht is toch ook niet ondergeschikt aan een langer gedicht? Integendeel: ik voel me vaak meer aangetrokken tot korte poëzie. Draait de dichtkunst niet vooral om veel zeggen met weinig woorden?

lees meer

Hoe ik een gedicht schrijf (en waarom jij dat ook kan)

Heel soms gebeurt het dat ik bijvoorbeeld op de trein zit en dat er mij een aantal dichtregels binnenvallen, die weer leiden tot andere zinnen, en dat daaruit haast vanzelf een gedicht ontstaat, dat ik slechts een beetje bijschaaf om tot het eindresultaat te komen.

Veel vaker is mijn poëzie echter het resultaat van hard werken, veel herschrijven en - stel je toch eens even voor! - nadenken. Daarom ben ik er ook rotsvast van overtuigd dat iedereen poëzie kan schrijven en dat het niets met goddelijke inspiratie te maken heeft. Mijn gedichten ontstaan doorgaans in grofweg vijf stappen. Dit zijn ze.

lees meer

Waarom mijn aankomende roman me soms een kleine mentale breakdown bezorgt

Ik hoop dat jullie hebben genoten van de afgelopen (feest)dagen – of van het ontlopen ervan. Zelf behoorde ik tot enkele jaren geleden heel duidelijk tot de tweede categorie en hoewel ik nog steeds niet gek ben op dat overdreven, verplichte gedoe, weet ik er de laatste jaren wel van te genieten. Op mijn manier. Onder meer door wat vrijaf te nemen om me volledig op schrijven te focussen. Zo nam ik twee weken verlof om aan de lancering van mijn roman De Schade Beperken te werken.

lees meer