Vliegen

Dat moment waarop de zon
nog even vanachter de wolken
komt net voor het ondergaan
na een lange, grijze dag

zo stonden we die avond
aan de rand van een dal
met de wind die onze haren
slechts een eindje meenemen kon.

Misschien wilden we vliegen over dennen
maar waren onze armen te zwaar
zoals we helden zijn in lichte hoofden
waar niets een vaste plek.

Zwervers over uitgestrekte velden
verloren en net daarom thuis.
Waarschijnlijker is dat we er nooit waren
verdwenen. en niet werden gemist.

(c) Leen Raats, 2011 (eentje uit de oude doos, dus)

Geef een reactie

Powered by WordPress.com. Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: