Koningsplein, Antwerpen

De dag komt langzaam tot leven
over een haastig gesloten plein
als de plooien in haar rok.

Op zorgvuldig uitgekozen schoenen wacht ze
ziet een man die verlegen de nacht
en zijn hond uitlaat.

Een duif pikt wat nonchalante handen
uit grote zadeltassen morsten.

De man fluistert met zijn hond
het plein verheft haar stem
in trams, auto’s en mensen
die spreken met grote gebaren.

Zij twijfelt nog
of ze wel met oude gebouwen
en vreemden praten mag.

De duif eet de laatste restjes
weggegooid geluk.

(c) Leen Raats

Geef een reactie

Powered by WordPress.com. Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: