3 compleet achterlijke schrijfopdrachten

In het traject ‘Een jaar lang verrekt toffe schrijfopdrachten’ geef ik 50 weken lang elke week een absurde schrijfopdracht. Dit zijn er enkele van.

An apple a day

Je kent ze wel, die schilderijen van schalen vol blinkend fruit, flessen wijn, hompen brood en druiventrossen, mooi gerangschikt op een feestelijk tafelkleed. Vooral in de 16de eeuw was het stilleven een immens populaire kunstvorm.

Op het eerste gezicht lijkt zo’n stilleven saai – een beetje absurd, zelfs. Voedsel en drank waren een geliefd onderwerp. Maar er zat al vanaf de 16de eeuw veel meer achter. Niet zelden stopte de schilder er een boodschap in. Zo vormden sobere ontbijttaferelen een pleidooi tegen overdaad en luxe. En je kent vast ook de meer morbide stillevens met schedels, zandlopers en uitgedoofde kaarsen. Dit zijn de zogenaamde Vanitas-stillevens, die de vergankelijkheid uitbeelden.

Waarom ik dit allemaal vertel? Omdat dat jou schrijfopdracht van deze week is: beschrijf eens een stilleven.

Maak eerst een stilleven. Verzamel voorwerpen die je in huis of in de natuur vindt en leef je gerust uit om er een interessante compositie van te maken. Beschrijf nu met een verhaal of gedicht wat je ziet – of wat jouw personage ziet. Je kan dat vrij letterlijk doen, of je kan op zoek gaan naar de diepere, achterliggende betekenis.

Snelle schrijftip

Een alledaags voorwerp beschrijven is een goede schrijfoefening. Het is namelijk verrassend moeilijk om een appel of fles wijn te beschrijven, zeker zonder in clichés of saaie beschrijvingen te vervallen. En je kan het ook zien als een oefening waarbij je je bekwaamt in het ‘naar de wereld kijken door de ogen van je personage’. Wat voor jou een gewone appel is, is voor je personage misschien een prachtige, blozende vrucht die haar doet denken aan haar kindertijd, toen ze met oma en opa appelen plukte in de grote boomgaard achter hun boerderij.

Silence of the Bambi’s

Kies een sprookjes- of Disneyfiguur. Geef deze nu een onverwachte karaktertrek of laat hem/haar iets doen wat je helemaal niet zou verwachten. Geef een chagrijnig, getatoeëerd Sneeuwwitje een job als mechanieker, laat de klokkenluider van de Notre Dame een carnavalswinkel openen op de Brusselse Anspachlaan of geef Bambi moorddadige, kannibalistische trekjes waardoor Hannibal Lecter een mak lammetje lijkt. Of laat een hele resem sprookjesfiguren aandraven in een onverwachte setting.

Je kan dit in dicht- of verhaalvorm doen.

Schrijftip

Sprookjesfiguren zijn per definitie heel erg stereotiep, maar dat geldt eigenlijk voor zowat elk personage dat je kan bedenken. Eén detail van iemands uiterlijk of karakter volstaat al om een heel arsenaal aan verbanden op te roepen. Als een personage volslank is, zullen veel mensen meteen denken dat die persoon een goedlachse levensgenieter is. Een goedgekleed personage is dan weer veel met haar/zijn uiterlijk bezig, een machotype versiert elke vrouw die hij tegenkomt, en ga zo nog maar een paar uur door.  

Ook als schrijver loert het gevaar voortdurend om de hoek: wanneer je een personage creëert, verval je verraderlijk snel in stereotypes. Hier goed op letten kan enorm helpen. Dat wil niet zeggen dat je politieagent geen snor mag hebben of de moeder nooit iets in het huishouden mag doen, maar ga er bewust mee om. Speel met verwachtingen. En verras je lezer af en toe eens.

Een jaar lang verrekt toffe schrijfopdrachten

Schrijf een soap

Mooi en hopeloos, zo noemde mijn grootmoeder Mooi en meedogenloos. Toch miste ze geen enkele aflevering en dat geldt voor miljoenen mensen over de hele wereld. Voor mijn eerste job – ik was welgeteld tien maanden lang redactrice bij het Belgische glossy weekblad TV-Familie – heb ik eens nagegaan wie er allemaal met wie getrouwd is geweest – en hoe vaak! Want sommige personages zijn meermaals met elkaar getrouwd. En dan nog eens met elkaars vader, broer, zus, tuinman en hond. Een ingewikkelde stamboom vol intriges, leugens en bedrog.

Wat is de aantrekkingskracht van dergelijke pulpseries? Het slechte script, de ongeloofwaardige verhaallijnen en compleet van de pot gerukte toestanden of toch gewoon de tenenkrullende dialogen?

Tijd om dat uit te zoeken. Schrijf zelf een aflevering voor een bestaande of zelfverzonnen soap. Stapel de clichés op als Legoblokken, knip personages uit bordkarton en strooi schandelijke affaires in het rond als confetti.

Waarom? Omdat het leuk is!

Dichter? Probeer dan eens een bestaand soappersonage in een gedicht te vangen.

Snelle schrijftip

Absoluut onmisbaar in elke soap: de ellenlange conversaties waarin de personages heel uitvoerig en vooral heel letterlijk beschrijven wat ze voelen, onderwijl bij voorkeur dramatisch uit het raam starend. Ik hoef je niet te vertellen dat niemand zo spreekt in het echte leven, en zeker niet de hele dag, en zeker niet in een goed verhaal. Maar nu dus even wel. Voor de fun en omdat je zo heel goed aanvoelt wat het verschil is tussen een realistische dialoog en een soapgesprek.

Een jaar lang verrekt toffe schrijfopdrachten

Geef een reactie

Powered by WordPress.com. Thema: Baskerville 2 door Anders Noren.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: